என்னைப் பற்றி....

My photo
Salem, Tamil Nadu, India
சொல்கிறேன்..

17 September, 2011

பேருந்து நடத்துனருக்கு இதெல்லாம் தேவையா?

அண்மையில் கோவை சென்றிருந்தேன். நான் எனது மகன், மற்றொரு நண்பர் என்று மூன்று பேர் சென்றோம். ஈரோடு, தமிழ்நாடு அரசு போக்குவரத்து கழகத்திற்கு (கவுந்தபடி கிளை) சொந்தமான பேருந்தில் சேலத்திலிருந்து கோவை பயணம் செய்தோம். மூன்று பேருக்கு பயணக் கட்டணம் ரூ. 3x55 = ரூ. 165/- ஆகும். பயணச் சீட்டு எண். 52163 34:26:07 0=/17/00 (பயணச் சீட்டில் உள்ளபடி). நடத்துனர் பெயர் திரு. குப்புசாமி.

மூன்று பயணசீட்டுகள் வாங்க நான் 500 ரூபாய் தாளை எடுத்து கொடுத்தேன். நடத்துனரும் பணம் வாங்கிக் கொண்டு சீட்டை கொடுத்து விட்டு, பாக்கி பணம் ரூ. 335/-ஐ சில்லறை தாள் சேர்ந்தவுடன் தருவதாகக் கூறினார். காலையில் சீக்கிரம் எழுந்து கிளம்பியதால், பேருந்து கிளம்பிய சிறிது நேரத்தில் அயர்ந்து தூங்கி விட்டேன். முழித்துப் பார்த்த போது பேருந்து பெருந்துறையை தாண்டிவிட்டிருந்தது. அப்போது எங்கள் இருக்கை அருகே வந்த நடத்துனரிடம் பாக்கி பணத்தை கேட்டேன்.

இன்னும் சிறிது நேரத்தில் தருவதாக கூறினார். பேருந்து அவிநாசியை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. நடத்துனர் வந்து ரூ. 330/- கொடுத்தார். பாக்கி ரூ. 5/- சில்லறையை பின் தருவதாக கூறினார். நானும் சரியென்று வாங்கிக் கொண்டேன். பேருந்து அவினாசிக்கு சற்று முன்பாக மெல்ல ஒதுங்கி நின்றது. "சார், வண்டி ஒரு பத்து நிமிஷம் நிக்கும். டீ, காபி சாப்பிடறவங்க சாப்பிடலாம்" என்று நடத்துனர் குரல் கொடுத்தார். நங்கள் மூன்று பேரும் இறங்கி, காபி குடித்தோம். நடத்துனரும், ஓட்டுனரும் பப்ஸ், பன் போன்ற கொரிப்பவைகள்,காபி ஆகியவற்றை முடித்துக் கொண்டனர். நடத்துனர் சூடாக ஒரு தம் போட்டார்.

வாயில் 'தம்'-முடன் இருந்த நடத்துனர், அப்படியே தனது பணப் பையில் இருந்த சில்லறை காசுகளை எண்ண ஆரம்பித்தார். சரியாக 50 ரூபாய்க்கு சில்லறையை எண்ணி அந்த கடை உரிமையாளரிடம் கொடுத்தார். அவரும் அதை வாங்கிக் கொண்டு ஒரு 50 ரூபாய் தாளை எடுத்துக் கொடுத்தார். சாப்பிட்டதற்கு பில் ஏதும் கொடுத்தமாதிரி தெரியவில்லை.

அச்சமயம் அருகில் நின்று டீ குடித்துக் கொண்டிருந்த நான், எனது பாக்கி ரூ. 5 /-ஐ கேட்டேன். அவர் அதை காதில் போட்டுக் கொண்ட மாதிரி தெரியவில்லை. ஆனால் ஓட்டுனர் நான் பாக்கி கேட்டதை கேட்டு விட்டார். உடனே அவர் "கண்டக்டர் கிட்டே கேளுங்க, கொடுத்து விடுவார்" என்று நடத்துனரை கண்களால் காண்பித்து சொன்னார். ஆனால் அதற்குள் அவர் எனக்கு முன்னதாக பேருந்தில் ஏறி "போலாம் ரைட்" என்று சொல்ல ஆரம்பித்தார். நாங்களும் விடுவிடுவென பேருந்தில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டோம்.

"ரூ. 5/- தருகிறீர்களா?" என்று கண்களால் நடத்துனரிடம் ஜாடை காண்பித்தேன். அவர் அப்படி ஏதும் தரவேண்டியதில்லையே என்ற நினைப்பில் உள்ளவரை போல் பாவனை காட்டினர். "ஆங்.. அஞ்சு ரூவா எனக்கு... உனக்கு அசுக்கு புசுக்கு" என்று வேறு முகம் காட்டினர். நானும் இந்த 5 ரூபாய் பாக்கிக்காக இன்னும் என்ன செய்வது? ஒரு முக்கிய வேலைக்கு போகிறேன். இந்நேரத்தில் 'மூடை' கெடுத்துக் கொள்ள வேண்டாம். கொடுத்தால் கொடுக்கட்டும் என்று மேற்கொண்டு நானும் ஏதும் பேசவில்லை. பேருந்து கோவை காந்திபுரம் பேருந்து நிலையத்தை அடைந்து விட்டது. இறங்கும் போது நடத்துனரை தேடினால், அவர் காந்திபுரம் பேருந்து நிலையத்தில் பேருந்து மெல்ல நுழையும் முன்பாகவே இறங்கி விட்டிருந்தார்.

இப்போது பிரச்சனை என்னவென்றால், இப்படி ஒரு நாளைக்கு அதுவும் ஒரு வழிக்கு ஒரு பயணியிடம் ரூ. 5/- பிடித்துக் கொண்டு அதை மறந்து போனவாறு பாவனை காட்டி நடத்துனர் தம்மிடமே இருத்திக் கொண்டால் குறைந்த பட்சம் ரூ. 50/- தேறும். ஒரு நாளைக்கு இரு வழிப் பயணம் என்றால் ரூ. 100/- கிடைக்கலாம். ஒரு மாதம், ஒரு ஆளின் சம்பளத் தொகை அளவிற்கு சேர்ந்து விடுகிறது. தினமும் வழியில் சாலையோர உணவகத்தில் ஓசி சாப்பாடு, சினகேஸ், சிகிரெட்... இப்படி. கையில் இருக்கும் சில்லறை காசுகளை கடையில் கொடுத்து அதை தாள் பணமாக்கிக் கொண்டு, பயணிகளுக்கு சில்லறை கொடுக்காமல் இருக்கலாமா?

நுகர்வோர் நீதிமன்றம் சென்றால், நடத்துனர் தேவையில்லாமல் அலைய நேரிடும். பாதிக்கப்பட்ட நுகர்வோருக்கு நிச்சயம் தீர்வழி கிடைக்கும். மன உளைச்சல், வழக்கு செலவு தொகை என்று கண்டிப்பாக குறைந்தபட்சம் ரூ. 500/- விதிக்க வாய்ப்பு உள்ளது. நிர்வாக நடத்தை விதிகளின் கீழ் நடத்துனருக்கு 'மெமோ' கிடைக்கும். இதெல்லாம் நடத்துனருக்குத் தேவையா?

16 September, 2011

வயிறு வலித்தால் அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல !

ணவர்கள்  எந்த  தவறு  செய்தாலும் 
சொல்லிக்காட்டியே   வெறுப்பேற்றுவார்கள்
மனைவிகள், அவர்களை  கல்யாணம்  செய்ததை  தவிர!
________________________________________________________________________________

நவீன நியூட்டனின் முப்பெரும் விதிகள்

ஒரு பசு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தது.
அதை நியூட்டன் பிடித்து நிறுத்தினர். அது நின்று விட்டது. இதன் வாயிலாக அவர் தனது முதல் விதியை கண்டுபிடித்தார். அதாவது..
"ஒரு பொருள் நகர்ந்து கொண்டே இருக்கும், அதை நிறுத்தும் வரை!"

இதையடுத்து அவர் பசுவின் மீது FORCE-ஆக உதைத்தார். அது உடனே "MA"! என்று கத்தியது. இதன் வாயிலாக அவர் தனது இரண்டாம் விதியை கண்டு பிடித்தார். அதாவது, "F=MA!!"


சிறிது நேரம் கழித்து பசு அதே FORCE-உடன் நியூட்டனை உதைத்து. இதன் வாயிலாக அவர் தனது மூன்றாம் விதியை கண்டுபிடித்தார். அதாவது,
"ஒவ்வொரு செயலுக்கும் அதற்கு சமமான மற்றும் எதிரான மறு செயல் உண்டு!!"
________________________________________________________________________________

உலகில் மூன்று வகையான மனிதர்கள் உண்டு.

சிலர் தனியாக இருந்து, அதிசயங்களை கண்டு மகிழ்வார்கள்;
சிலர் காதலியுடன் இருந்து, அதிசயங்களை நிகழ்த்துவார்கள்;
மீதம் இருப்பவர்கள் திருமணம் செய்து கொண்டு, நடக்கக் கூடாதது ஏதும் நடந்து விடவில்லையே என்று அதிசயப்பட்டுக் கொள்வார்கள்.
________________________________________________________________________________


ஒருவர் இறந்து விட்டார். என்ன பாவம் செய்தாரோ, நரகத்தில் தள்ளப்பட்டார். அவரை  பூதகணங்கள் முள் சவுக்கால் அடித்து தண்டனை கொடுத்துக் கொண்டிருந்தனர். அந்நேரம் அங்கு ஒரு வழக்குரைஞர் அழகான பெண்மணி ஒருத்தியுடன் உலவிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து மிகவும் எரிச்சலடைந்தார்.

உடனே, "இது அந்நியாயம்..., அக்கிரமம்...." என்று அப்பூதகணங்களிடம் கோபத்துடன் முறையிட்டார்.

அதற்கு அப்பூதங்கள், "இந்நரகத்தில் அப்பெண்ணுக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள தண்டனையை பற்றி கேள்வி கேட்க நீ யார்? " என்று கேட்டு அவரை மேலும் பலமாக சவுக்கால் அடித்தனர்.
________________________________________________________________________________


மனைவி : டார்லிங்.. இந்த கம்ப்யூட்டர் எனது கட்டளைகளுக்கு கீழ் படிய வில்லை....!
கணவன் : இதை என்ன உன் புருசன்னு நினைச்சிகிட்டு இருக்கியா டார்லிங்?
________________________________________________________________________________

தேர்வு முடிவுகளுக்குப் பிறகு..

பாசாகி இருந்தால்..

ஆசிரியர் : வகுப்பில் நான் என்ன சொல்லிக் கொடுத்தேனோ அதை அவன் உன்னிப்பாக கவனித்தான்..
தாய் : எல்லாம் கடவுளின் கருணை ....
தந்தை : அவனை யாருன்னு நினைச்சே... என் மகன் இல்லே...?
காதலி : சோ. ஸ்வீட்.. ஐ லவ் யு டா...
நண்பன் : வா பாருக்கு போவோம்!

ஒருவேளை பெயிலாகி இருந்தால்......

ஆசிரியர் : மரமண்டை... கிளாஸ்லே எதையும் கவனிக்கறதே இல்லே...
தாய் : எல்லாம் இந்த டி.வி., செல்போனாலே  வந்த வினை ....
தந்தை : உம்மகனுக்கு நீ ரொம்ப செல்லம் கொடுத்திட்டே..
காதலி : சரியான லூசு.. வாழ்கையிலே உனக்கின்னு ஒரு எய்மே இல்லையாடா?
நண்பன் : வா பாருக்கு போவோம்!
நீதி : "எல்லாம் மாறும் ஆனால் நட்பு அப்படியே இருக்கும்."
________________________________________________________________________________


சூப்பர் இகோயிசம்...

"நான் ஏன் அவனோட எழவுக்கு போகணும்.., என்னோட எழவுக்கு அவன் வர முடியாது என்கிறப்போ.. !"
________________________________________________________________________________


ஒரு சர்தார்ஜி ஒரு பிரச்சனைக்கு விடை கண்டுபிடிக்க அதை மீண்டும் மீண்டும் யோசித்து முடிவில் விடை தெரியாமல் மூளைக் கட்டி
வந்து செத்துப் போனார். அது என்ன அப்பேற்பட்ட பிரச்சனை?
"என் சகோதரிகளுக்கு இரண்டு சகோதரர்கள் இருக்கும் போது, எனக்கு மட்டும் ஒரே ஒரு சகோதரர் இருப்பது எப்படி?"
________________________________________________________________________________


சத்தியமான வரிகள்...

"சில சமயங்களில் தவறான ஆட்களை தேர்ந்தெடுத்து விட்டோமோ என்று கலங்காதீர்கள்,
ஏனென்றால், அப்படி அவர்களை தேர்ந்தெடுக்காது போயிருந்தால், உங்களுக்கு சரியானதின் மதிப்பு தெரியாமலே போயிருக்கும்."
________________________________________________________________________________


பிரம்மச்சாரி : நான் திருமணமே செய்து கொள்ளப் போவதில்லை.. எந்தப் பெண்ணைக் கண்டாலும் எனக்கு பயமாக உள்ளது.
சம்சாரி : சீக்கிரம் திருமணம் செய்து கொள். பிறகு பார்... ஒரே ஒரு பெண்ணை கண்டு மட்டுமே பயப்படுவாய். மற்ற பெண்களை
இரசிக்க  ஆரம்பித்து விடுவாய்.
________________________________________________________________________________

14 September, 2011

'கடவுளே.. இதற்கு எதற்கு என்னை தேர்ந்தெடுத்தாய்? '

விம்பிள்டன் விளையாட்டு போட்டியில் மிகவும் புகழ் பெற்ற ஒரு விளையாட்டு வீரர் கேன்சர் நோயால் அவதிப்பட்டுக் கொண்டிருந்தார். 
மரணம் அவரை  நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அவரது நோயும் நிலையும் அறிந்து அவரது பல ரசிகர்கள் அவருக்கு ஆறுதல் கடிதங்கள் எழுதினர். அதில் ஒரு கடிதத்தில் ஒரு ரசிகர், "இந்தக் கொடுமையான நோய்க்கு உங்களை தேர்ந்தெடுக்க கடவுளுக்கு எப்படித்தான் மனம் வந்ததோ?" என்று எழுதி இருந்தார்.

அதற்கு அவ்விளையாட்டு வீரர் எழுதிய பதில் கடிதத்தில் ஒரு சிறு பத்தியில் ஒரு பெரும் விளக்கத்தை சொல்லி இருந்தார். "50  மில்லியன் குழந்தைகள் டென்னிஸ் விளையாட்டை பார்க்கின்றனர். 5  மில்லியன் பேர் டென்னிஸ் விளையாட கற்றுக் கொள்கின்றனர். 50000  பேர் தொழில் முறையில் டென்னிஸ் விளையாட பயிற்சி பெறுகின்றனர்.  5000  
பேர் ஆட்டச் சுற்றுக்கு வருகின்றனர். 500  பேர் கிரான்ட்சலம் சுற்றை அடைகின்றனர்.
50 பேர் விம்பிள்டன் சுற்றுக்கு வருகின்றனர். 4  பேர் மட்டுமே அரை இறுதி போட்டியை அடைகின்றனர். 2  பேர் மட்டுமே இறுதிப் போட்டியில் நுழைகின்றனர். நான் போட்டியில் வெற்றி பெற்று மகிழ்ச்சியாக கோப்பையை உயர்த்திப் பிடிக்கும்  போது, 'கடவுளே.. இதற்கு எதற்கு என்னை தேர்ந்தெடுத்தாய்? ' என்று நான் ஒருபோதும் அவரிடம் கேட்டதில்லை.

எனவே எனக்கு தற்போதிருக்கும் வேதனையில் 'கடவுளே.. இதற்கு எதற்கு என்னை தேர்ந்தெடுத்தாய்? ' என்று அவரிடம் நான் ஒருபோதும் கேட்க மாட்டேன். அப்படி கேட்பதும் நியாயமில்லை, " என்று அவர் அப்பதில் கடிதத்தில் எழுதியிருந்தார்.

மகிழ்ச்சி உங்களை இனிமையாக வைத்திருக்கிறது. 
வேதனை உங்களை வலிமைப்படுத்துகிறது.
இரண்டையும் இன்முகத்துடன் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...